Wandelen bij Egmond aan Zee: het Albertdalpad van 3,9 kilometer

Twee gemarkeerde routes van PWN beginnen in Egmond aan Zee zelf: het Albertdalpad van 3,9 kilometer en De Lankies van 2,8 kilometer. Deze pagina gaat over het Albertdalpad, de langste van de twee. Allebei lopen ze door het Noordhollands Duinreservaat, en dat heeft één gevolg dat je ruim tien kilometer noordelijker, in de Schoorlse Duinen, niet hebt.

Waar start het Albertdalpad?

Er zijn twee ingangen. Begin je in het dorp, dan loop je de duinen in aan het oostelijke eind van de Churchilllaan, aan de zuidrand van Egmond aan Zee. Daar houdt de bestrating op en begint een zandpad. In OpenStreetMap staat dat punt op 52.61389 noorderbreedte en 4.62935 oosterlengte.

De tweede ingang heet De Bleek en ligt buiten het dorp, tussen Egmond aan den Hoef en Egmond aan Zee. Je rijdt daarvoor vanaf de Nieuwe Egmonderstraatweg de Van Oldenborghweg op; na ongeveer een kilometer ligt de ingang rechts.

Of de route een rondje is dat je bij allebei de ingangen kunt oppakken, zegt geen van de bronnen die wij gelezen hebben. Wij zijn hem niet zelf gaan lopen, dus dat staat hier niet.

Hoe lang is de route echt?

Dat hangt af van wie je het vraagt, en dat is geen flauwe opmerking.

• Natuurwegwijzer, het routeportaal van de Noord-Hollandse terreinbeheerders, dat PWN als bron noemt: 3,9 kilometer.
• WandelWeb, dat de lengte uit een gps-spoor rekent: 3,6 kilometer.
• Noordhollandseduinen.nl, de regionale toeristensite: 3,5 kilometer.

Wij houden 3,9 kilometer aan, omdat dat het getal is dat op de beheerder zelf teruggaat. Vierhonderd meter verschil op vier kilometer is ook geen rekenfout maar een meetverschil: het portaal beschrijft de bewegwijzerde route, WandelWeb een gelopen spoor.

De looptijd staat er nergens bij. WandelWeb noemt 46 minuten, maar dat is hun eigen 3,6 kilometer gedeeld door een standaardsnelheid, geen gemeten tijd. Wij zetten daarom geen duur in deze gids.

Heb je hier een duinkaart nodig?

Ja, en dat is precies het verschil met de duinen waar de meeste mensen aan denken. Het Albertdalpad ligt in het Noordhollands Duinreservaat, en dat is van N.V. PWN Waterleidingbedrijf Noord-Holland, niet van Staatsbosbeheer. In de Schoorlse Duinen van Staatsbosbeheer betaal je alleen parkeergeld en loop je verder gratis het duin in. Hier koop je vooraf een kaart.

PWN vraagt een geldig toegangsbewijs van iedere bezoeker van 18 jaar of ouder. De prijzen op de bestelpagina van PWN zelf, gecontroleerd op 6 september 2026:

• dagkaart, 1 dag geldig: 2 euro
• weekkaart, 7 dagen geldig: 6 euro
• jaarkaart digitaal 14,50 euro, op plastic 18 euro
• driejaarskaart digitaal 42,50 euro, op plastic 47,50 euro

Kun je bij een controle geen geldige duinkaart laten zien, dan riskeer je volgens PWN 109 euro boete inclusief administratiekosten.

Er staan twee kaartautomaten van PWN in en om het dorp. De zuidelijke ligt in de duinrand op 52.61584, 4.62889. Bij de noordelijke, op 52.62364, 4.62475, staat in OpenStreetMap de kanttekening dat hij vaak niet werkt. Dat is een aantekening van een vrijwilliger, geen mededeling van PWN, maar koop je kaart gewoon online voordat je vertrekt.

Twee regels die je makkelijk mist: je mag het reservaat alleen bezoeken tussen zonsopkomst en zonsondergang, en je moet op de officiële paden blijven. Van het pad af is hier verboden.

Hoe zwaar loopt het?

PWN hangt geen zwaartegraad aan zijn routes en het routeportaal doet dat ook niet. De “gemiddeld” op deze pagina is dus van ons, niet van de beheerder.

Het zit hem in de ondergrond, niet in de lengte. De route gaat door hoge duinen en het zand ligt hier los. Een bezoeker die op Natuurwegwijzer een beoordeling achterliet, noemt het een perfecte route voor wie van mul zand houdt, en dat is precies de goede waarschuwing. WandelWeb rekent uit het gps-spoor 24,4 procent verhard en 75,6 procent onverhard; het verharde deel is de Van Oldenborghweg.

Hoeveel hoogtemeters je maakt, hebben we niet kunnen achterhalen. Er hangt geen hoogteprofiel aan de route en wij hebben het niet gemeten, dus staat dat getal niet in deze gids.

Mag de hond mee?

Ja, maar kort aangelijnd, het hele jaar door. In de toegangsregels van het Noordhollands Duinreservaat schrijft PWN dat honden welkom zijn op de verharde en onverharde paden en dat je je hond altijd kort aangelijnd houdt. Ga je van het pad af, dan mag de hond sowieso niet mee, want daar mag je zelf ook niet komen.

Losloopgebieden worden elders wel genoemd voor PWN-terrein, maar op de toegangsregelspagina van dit reservaat staan ze niet. Of er ergens in het Noordhollands Duinreservaat een losloopveld ligt, hebben we niet kunnen vaststellen. Ga uit van kort aangelijnd.

Dat is strenger dan wat je een paar honderd meter verderop op het strand gewend bent. Op het strand van Egmond aan Zee, dat onder de gemeente Bergen valt, mag je hond van 1 mei tot 1 oktober voor 10.00 uur en na 19.00 uur los. In het duinreservaat ernaast geldt dat niet, ook niet vroeg in de ochtend.

Waar parkeer je?

Bij allebei de ingangen, maar alleen van de ene weten we wat het kost.

Bij de ingang in het dorp betaal je. Egmond aan Zee valt bij ParkeerService gemeente Bergen in zone A: 2,45 euro per uur, en na anderhalf uur loopt dat op naar 4,90 euro per uur. In zone A is er geen dagmaximum. Dat weegt zwaarder dan het lijkt bij een wandeling van vier kilometer, want je bent er vrijwel zeker langer dan anderhalf uur mee bezig en juist dan verdubbelt het uurtarief.

Betaald parkeren geldt van 1 maart tot 1 november dagelijks van 10.00 tot 19.00 uur, en van 1 november tot 1 maart alleen op zaterdag en zondag. Dat geldt ook op feestdagen. Doordeweeks in de winter sta je dus gratis. Tarieven 2026, gecontroleerd op 6 september 2026.

Bij ingang De Bleek noemt het routeportaal geen betaald parkeren; die aantekening staat er alleen bij de ingang in Egmond aan Zee. Of je daar echt gratis staat en hoeveel plekken er liggen, hebben we niet bij de gemeente kunnen controleren. Daarom staat dat hier niet als feit.

Wat kom je onderweg tegen?

Zeedorpenlandschap, en dat is hier geen folderwoord maar de reden dat het er anders uitziet dan in Schoorl. Eeuwenlang woonden de Egmonders klem tussen duin en zee en haalden ze alles wat kon branden uit de duinen. Wat overbleef zijn kale, vrijwel boomloze duinen met rechthoekige perceeltjes erin. Toen de duinwaterwinning het grondwater liet zakken, groeven de bewoners hun landjes uit tot net boven dat water en gooiden het zand op de rand. Vlak naast het dorp zie je er veel.

Halverwege, ongeveer op het hoogste punt van de route, kijk je uit over het Albertdal, waar diezelfde rechthoekige landjes te herkennen zijn met het dorp op de achtergrond.

De dennenpercelen die je passeert zijn aangelegd in de jaren dertig, in het kader van de werkverschaffing. Werklozen spitten de grond drie steken diep om en plantten er zestienduizend jonge dennen per hectare in. Die bossen zijn inmiddels ruim tachtig jaar oud en bepalen het beeld.

In de binnenduingraslanden staat het in juni rood en geel van de grote ratelaar en de rietorchis. Die graslanden zijn bloemrijk gebleven doordat de Egmonders ze eeuwenlang met koeien begraasden en er kalkrijk kwelwater aan de oppervlakte komt. Waar dat water blijft staan liggen poelen met gewone padden, rugstreeppadden en salamanders.

De naam De Bleek komt uit de achttiende-eeuwse bleekindustrie: linnen dat uit vlas geweven was, werd in de duinen te bleken gelegd, en daar ging veel duinwater in. De Bleek is ook een aardkundig monument van de provincie, waar uitzichtduin De Kaap onder valt. Hoe hoog De Kaap is, hebben we niet kunnen achterhalen. In OpenStreetMap staat 1,2 kilometer ten zuidoosten van het dorp wel een uitkijkpunt De Bleek op 33 meter (52.61035, 4.63688). Of dat hetzelfde punt is, hebben we niet vastgesteld.

Wat je onderweg ziet, is hierboven beschreven aan de hand van de routetekst die Natuurwegwijzer op naam van PWN publiceert. Wij hebben deze route zelf niet gelopen, en dat staat ook in de herkomst boven aan deze pagina.